صنعتگر ایرانی باید «فناورمحور» باشد
اخبار توسعه- سومین نمایشگاه «فننما» امروز ۱۷ آبانماه ۱۴۰۴ با حضور حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور و مهدی جمالی استاندار اصفهان افتتاح شد.
در این آیین، افشین در سخنانی خطاب به نخبگان، کارآفرینان و فناوران استان اصفهان اظهار کرد: اصفهان، شهری که هنوز اگر سکوتش را گوش بدهی، صدای قلمموی تاریخ میآید. شهرِ حساب و حوصله. جایی که هنر همیشه از دل نظم بیرون آمده، و علم از دل عشق.
او ادامه داد: در این شهر، اگر بنّا یک گنبد ساخته، زاویه آجرها را با ریاضی چیده؛ و اگر شاعر شعری گفته، در وزنِ معمار حرف زده. اینجا از قدیم، فکر، زیبا بوده و زیبایی، فکری و حالا در قرن جدید، همان روح قدیمی برگشته — فقط ابزارش عوض شده. بهجای قلممو، کیبورد؛ بهجای رنگ، داده؛ بهجای مناره، پلتفرم.
وی با بیان اینکه فننما و تلکام اصفهان، فقط یک نمایشگاه نیست؛ تمرینِ آینده است، تصریح کرد: جایی که مهندسان و هنرمندان، صنعتگران و دانشجویان، دست در دست هم دادهاند تا بگویند فناوری، ادامه همان تمدن است؛ تمدنی که این بار نه از خاک، بلکه از داده ساخته میشود.
او ادامه داد: در این دوره، بیش از ۱۰۰ شرکت دانشبنیان و فناور، ۴۲ استارتآپ هوش مصنوعی، ۳۸ شرکت خلاق، و ۱۵ دانشگاه و مرکز نوآوری گرد هم آمدهاند. هر کدامشان، دانهای درختاند؛ که اگر آبیاریشان کنیم، فردا سایهشان بر اقتصاد کشور میافتد.
به گفته او، اینجا بیش از هشتهزار مترمربع، نه فقط غرفه، که داستانِ زایشِ علم در ایران است. از انرژی تا آب، از صنایع خلاق تا حکمرانی داده، از شهر هوشمند تا فناوری ارتباطات. و اینهمه، یک معنی دارد: اصفهان دیگر فقط نصف جهان نیست؛ نصف آینده هم هست.
افشین تصریح کرد: دوستان، من اصفهانیام. میدانم این شهر با شتاب، غریبه است. اینجا همیشه اول فکر میکنند، بعد میسازند. و هر وقت ساختند، درست ساختهاند. فناوری در اصفهان هم همینطور رشد کرده — آرام، اما عمیق. دقیق، اما بیادعا. و حالا به نقطهای رسیدهایم که میتوانیم بگوییم: اینجا، مرکز بلوغ فناوری ایران است.
رئیس بنیاد ملی نخبگان با بیان اینکه در کنار این نمایشگاه، مدل «بلوغ فناوری» در صنایع استان در حال اجراست، اظهار کرد: مدلی که دیگر شرکت را نمیسنجد، بلکه بلوغ تقاضا را در صنعت بیدار میکند. میگوید صنعتگر باید فناوری بخواهد، نه فقط جنس. و همانطور که همیشه گفتهام: در دنیای امروز، کسی که زودتر ببیند، برنده است. نه زودتر بدود، نه زودتر شروع کند؛ زودتر ببیند. و این دید، یعنی درک آینده قبل از آنکه به حال تبدیل شود. فننما قرار است چشمِ بازِ فناوری ایران باشد— جایی برای دیدن زودتر، فهمیدن عمیقتر، و تصمیم گرفتن درستتر.
او ادامه داد: فننما آمده تا فاصله میان آزمایشگاه و کارخانه را از بین ببرد. تا پژوهشگر بداند پایان راهش مقاله نیست، محصول است. و صنعت بداند خرید فناوری، هزینه نیست؛ سرمایهگذاری برای بقاست.
افشین افزود: ما آمدهایم فناوری را از نمایشگاه بیرون ببریم و به تصمیمسازی کشور برسانیم. تا روزی برسد که قراردادهای بزرگ صنعت، نه در پایتخت، که همینجا در اصفهان امضا شود.
او تصریح کرد: در این شهر، وقتی میگویند «مهندس»، یعنی کسی که اندازه هر سنگ را میفهمد. و امروز هم، هر خطِ کد، هر مدل هوش مصنوعی، همان نقش ظریف روی کاشیهای مسجد شیخ لطفالله است — ترکیبی از دقت و دعا.
او با بیان اینکه من در این نمایشگاه عدد نمیبینم. امید میبینم، اظهار کرد: جوانی که در خانه کوچک خودش، کد زده تا از ایران، الگوریتمی جهانی بیرون بیاید. پدری که ماشین فروخته تا پسرش استارتآپ بزند. مادری که گفته: «برو بساز، من طلا میفروشم، اما رؤیایت رو نگه دار.»
او ضمن اشاره به اینکه فننما و تلکام، دو جریان بزرگاند که به هم رسیدهاند، تصریح کرد: یکی فناوری را میسازد، دیگری ارتباطش را برقرار میکند. یکی مغز است، دیگری زبان. و وقتی مغز و زبان در یک ملت هماهنگ شوند، هیچ قدرتی نمیتواند جلوی آیندهاش را بگیرد.
او ادامه داد: امروز، در اصفهان، فناوری فقط در کارگاه و آزمایشگاه نیست؛ در نفس شهر است. در نور میدان نقشجهان، در صدای پل خواجو، در ذهن جوانانی که میخواهند از دل تاریخ، راهی به سوی آینده باز کنند. و اینجا، در فننما و تلکام، اولین جرقههای آن آینده روشن زده میشود.
افشین خطاب به همه جوانان اصفهانی گفت: ایده شما اگر کوچک است، نترسید. در شهری که از ذره، گنبد ساخت، از جرقه هم میشود موتور آینده ساخت. به قول قدیمیهای خودمان، «کار اگر درست باشه، صداش خودش در میآد.» و حالا، صدای آینده از اصفهان بلند شده است شهری که گذشته را خوب پاس داشته.
وی در پایان خاطرنشان کرد: اصفهان همیشه بلد بوده چطور از خاک، عزت بسازد. حالا آمده تا نشان دهد چطور از داده، اقتدار بسازد. و من ایمان دارم— روزی خواهد رسید که وقتی جهان از فناوری ایرانی حرف میزند، اولین تصویری که در ذهنش میآید، نه برج و نه شعار، بلکه نقش فیروزهای یک شهر است که با حوصله، آینده را میتند.
