اصلاح برنامه درسی پزشکی عمومی؛ گامی مؤثر برای ارتقای خدمات بهداشت اولیه
به گزارش اخبار توسعه، دکتر مهدی چینیچیان، متخصص طب کار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، با اشاره به سوابق علمی، پژوهشی و اجرایی خود، اظهار کرد: تمرکز اصلی فعالیتهای حرفهای من همواره بر پیشگیری، ارتقای سلامت جامعه و توسعه توانمندیهای شغلی پزشکان بوده است.
وی افزود: تجربه سالها فعالیت آموزشی و نیز مسئولیت در معاونت بهداشتی دانشگاه، که ارائه خدمات به جمعیتی بالغ بر شش میلیون نفر در غرب استان تهران را دربرمیگیرد، ضرورت همسویی آموزش پزشکی با نیازهای واقعی جامعه را بیش از پیش آشکار کرده است.
به گفته وی، انگیزه اصلی اجرای این پژوهش، کمبود آموزش عملی و کارآمد در حوزه خدمات سطح یک بهداشت و درمان در دوره پزشکی عمومی بوده است. دکتر چینیچیان با بیان اینکه آموزش پزشکی کشور عمدتاً بر بیماران پیچیده در بیمارستانهای سطح سوم متمرکز است، تصریح کرد: این رویکرد باعث شده بسیاری از فارغالتحصیلان پزشکی، آمادگی و مهارت کافی برای فعالیت مؤثر در حوزه پیشگیری و مدیریت بیماریهای شایع جامعه را نداشته باشند.
این طرح با حمایت معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی ایران و همکاری جمعی از اعضای هیئت علمی از جمله دکتر سهیلیپور، دکتر کوهپایهزاده، دکتر هاشمی، دکتر طباطبایی و دیگر همکاران، طراحی و اجرا شده است.
مجری طرح با معرفی ویژگیهای این پژوهش توضیح داد: هدف اصلی، بازنگری برنامه آموزشی پزشکی عمومی و سوق دادن آن به سمت آموزش عملی در محیطهای واقعی جامعه بوده است. در این مسیر، دانشجویان پزشکی با بیماران سطح اول و نیازهای واقعی نظام بهداشت و درمان مواجه میشوند و مهارتهای کاربردی مورد انتظار جامعه را فرا میگیرند. استفاده از متخصصان طب خانواده بهعنوان مربی آموزشی، از جمله نوآوریهای این طرح است که نقش مؤثری در ارتقای کیفیت آموزش عملی ایفا کرده است.
دکتر چینیچیان با اشاره به اجرای عملی این طرح گفت: برنامه آموزشی اصلاحشده برای دانشجویان سال آخر پزشکی (کارورزان) در دانشگاه علوم پزشکی ایران پیادهسازی شده و بازخوردهای آنان بهعنوان دادههای پژوهش مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج این مطالعه علاوه بر انتشار علمی، بهعنوان یک الگوی قابل بهرهبرداری در نظام آموزشی مورد استفاده قرار گرفته است.
وی در تشریح دستاوردهای اجتماعی این طرح اظهار کرد: اجرای این برنامه منجر به تربیت پزشکان عمومی توانمندتری میشود که قادرند بیماریهای شایع مانند دیابت و فشارخون را بر اساس پروتکلهای علمی مدیریت کنند. این موضوع میتواند ضمن کاهش مراجعات غیرضروری به سطوح تخصصی، دسترسی مردم به خدمات باکیفیت بهداشت اولیه را تسهیل کند.
دکتر چینیچیان در پایان، با تأکید بر نقش سیاستگذاران و متولیان آموزش پزشکی، خواستار حمایت مستمر و نگاه بلندمدت برای توسعه و تعمیم اینگونه طرحها در سایر دانشگاهها شد و افزود: ارزیابی مداوم نتایج این برنامهها و بهرهگیری از دادههای آنها در اصلاح سیاستهای آموزشی، میتواند نقش مهمی در ارتقای سلامت جامعه ایفا کند. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که با ادغام مؤثر آموزشهای بهداشتی و پیشگیرانه در ساختار آموزش پزشکی، گامهای مؤثری در مسیر دستیابی به جامعهای سالمتر برداشته شود
مقالات دیگر
مسئولیت جامعه در هنگامه دفاع
