بررسی اثربخشی توانبخشی با تمرینهای توجه بینایی–شنوایی در بیماران مبتلا به وزوز گوش مزمن
به گزارش اخبار توسعه، وی با اشاره به سوابق علمی و حرفهای خود، تمرکز اصلی فعالیتهایش را حوزه توانبخشی شنوایی، اختلالات پردازش شنوایی و مدیریت وزوز گوش مزمن عنوان کرد و افزود: طی سالهای فعالیت علمی، مقالات متعددی در مجلات معتبر داخلی و بینالمللی منتشر کرده و چندین طرح پژوهشی و پایاننامه در این زمینه به سرانجام رسانده است. همچنین بخشهای تخصصی تربیت شنوایی و ارزیابی و توانبخشی وزوز گوش مزمن که در کلینیک شنواییشناسی دانشکده علوم توانبخشی راهاندازی شدهاند، از مراکز کمنظیر در سطح کشور به شمار میروند.
دکتر جاراللهی با بیان اینکه وزوز گوش مزمن یکی از شایعترین و ناتوانکنندهترین اختلالات شنوایی است، گفت: این اختلال میتواند تمرکز، خواب و سلامت روان افراد را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد و بسیاری از بیماران، بهویژه در مراحل مزمن، با کمبود روشهای مؤثر و بدون عارضه درمانی مواجه هستند. بر همین اساس، این پژوهش با تکیه بر شواهد نوین علوم اعصاب و نقش تعامل بین سیستمهای حسی، بهویژه بینایی و شنوایی، طراحی شد.
وی توضیح داد که این مطالعه در قالب یک کارآزمایی بالینی تصادفیشده انجام شده و ۴۵ فرد مبتلا به وزوز گوش مزمن در سه گروه تمرینهای توجه بینایی، تمرینهای توجه شنیداری و تمرینهای ترکیبی بینایی–شنیداری مورد بررسی قرار گرفتند. شرکتکنندگان به مدت سه هفته و روزانه ۳۰ دقیقه تمرینهای طراحیشده را از طریق نرمافزار موبایلی انجام دادند.
به گفته مجری طرح، نوآوری اصلی این پژوهش در تمرکز بر توجه بینحسی، طراحی نرمافزار اختصاصی تمرینها و استفاده از نقشه مغزی (qEEG) برای بررسی تغییرات نوروفیزیولوژیک مغز پیش و پس از مداخله است. تحلیل باندهای فرکانسی مغز مانند آلفا، بتا و تتا در نواحی مرتبط با توجه، همراه با ارزیابیهای رفتاری استاندارد، امکان بررسی همزمان تغییرات ذهنی و عصبی را فراهم کرده است؛ رویکردی که تاکنون در حوزه توانبخشی وزوز گوش کمتر مورد توجه قرار گرفته بود.
دکتر جاراللهی با اشاره به اجرای کامل طرح، اعلام کرد: تمامی مراحل طراحی، مداخله، جمعآوری دادهها و تحلیل نتایج با موفقیت انجام شده و نتایج اولیه نشاندهنده تأثیر مثبت تمرینهای بینحسی بر بهبود شاخصهای توجه و فعالیت مغزی بیماران است. در همین راستا، یک مقاله علمی در مجله معتبر بینالمللی منتشر شده و دو مقاله دیگر نیز در مراحل نهایی ارسال قرار دارند.
وی تأکید کرد که این پژوهش میتواند گره مهمی از مشکلات بیماران مبتلا به وزوز گوش باز کند؛ چرا که روشی غیردارویی، کمهزینه و قابل اجرا در قالب توانبخشی دیجیتال و از راه دور ارائه میدهد و بهویژه برای افراد ساکن مناطق محروم، دسترسی به خدمات تخصصی را تسهیل میکند.
مجری این طرح پژوهشی در ادامه، خواستار حمایت جدیتر مسئولان و متولیان پژوهشی از طرحهای میانرشتهای شد و پیشنهادهایی از جمله تخصیص هدفمند بودجه، تقویت زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری EEG در مراکز درمانی، برگزاری دورههای آموزشی تخصصی برای شنواییشناسان و ایجاد یک درگاه ملی برای اشتراکگذاری پروتکلها و دادههای پژوهشی ارائه داد. وی همچنین به نیاز گروه شنواییشناسی به همکاری تخصصی مهندسی پزشکی و تأمین تجهیزات EEG-ERP اشاره کرد.
دکتر جاراللهی در پایان با تشریح برنامههای آینده، از طراحی پژوهشهای ترکیبی با سایر روشهای مدیریت وزوز گوش و همچنین توسعه یک اپلیکیشن جامع موبایلی توانبخشی وزوز گوش خبر داد و ابراز امیدواری کرد که نتایج این فعالیتها به طراحی یک بسته درمانی علمی، بومی و قابل اجرا در سطح ملی منجر شود؛ بستهای که بتواند گامی مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان به وزوز گوش و کاهش بار روانی–اجتماعی این اختلال بردارد
