بررسی تاثیر تدریس درس بیوشیمی به روش یادگیری مبتنی بر مورد بر انگیزه پیشرفت دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه دانشگاه علوم پزشکی ایران

به گزارش اخبار توسعه، دکتر سهرابی مجری طرح تحقیقاتی با عنوان “بررسی تاثیر تدریس درس بیوشیمی به روش یادگیری مبتنی بر مورد بر انگیزه پیشرفت دانشجویان پزشکی مقطع علوم پایه دانشگاه علوم پزشکی ایران” در گفتگویی به تشریح این طرح پرداخت. در مورد این پژوهش، با توجه به حوزه فعالیت ایشان در گروه آموزش پزشکی، یکی از علاقمندی های وی افزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی دانشجویان است و معتقدند که روش های نوین تدریس این قابلیت را دارند که انگیزه دانشجویان را برای تحصیل علم بیشتر کنند. لذا سعی می کنند تاثیر روش های نوین تدریس را مورد پژوهش قرار دهند.

ایشان افزودند: یکی از ضروریات آموزش پزشکی، تغییر در روش های آموزش و تدریس است که امروزه در دانشگاه های سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفته است. بیوشیمی یکی از دروس دانشجویان پزشکی در مقطع علوم پایه می باشد که یادگیری عمیق و تفهیمی این درس می تواند پایه واساس مناسبی برای تخصص این دانشجویان ایجاد کرده و به ارتقای سطح علمی آنان کمک کند. اکثر دانشجویان رشته های زیر گروه پزشکی، با وجود واقف بودن به اهمیت درس بیوشیمی وضرورت نیاز آن در تخصص خود، آن را یکی از دروس مشکل دوران تحصیل خود دانسته و در یادگیری آن دچار مشکل می باشند. با توجه به یادگیری دشوار درس بیوشیمی و علاقمندی اندک دانشجویان، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تدریس درس بیوشیمی به روش یادگیری مبتنی بر مورد (CBL) بر میزان انگیزه پیشرفت دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام گرفته است.

هدف از یادگیری مبتنی بر مورد، آماده کردن دانشجویان برای عملکرد بالینی با استفاده از موردهای بالینی واقعی است. در روش مبتنی بر مورد، یک مورد خاص درباره یک موقعیت واقعی به شکل سناریو مطرح می شود که نیازمند حل مسله وتصمیم گیری است. استاد سناریو را مطرح کرده و دانشجویان به دقت به مطالب گوش می دادند و یادداشت برداری می کردند و فرصتی داده می شود تا دانشجویان در مورد موضوع فکر کنند. سپس استاد با یک پرسش باز، سؤال های خود را شروع می کند و از مشارکت کنندگان می خواهد  تا در مباحث شرکت کنند و در صورت نیاز استاد اطلاعات اضافی از قبیل آزمایش های تشخیصی، علائم و غیره را ارائه می دهد. نقش استاد در این روش شروع کننده، میانجی و تسهیل کننده فرایند یادگیری بوده و دانشجویان را به سوی اهداف جلسه هدایت می کند.

دکتر سهرابی افزودند: در این مطالعه، تأثیر این روش یادگیری مبتنی بر مورد بر انگیزه پیشرفت دانشجویان پزشکی در مقطع علوم پایه مد نظربود. انجام چنین پژوهشی می تواند کمک مؤثری برای تغییر رویکرد آموزشی از (استاد-محوری) به (دانشجو-محوری) و از (یاددهی استاد) به (یادگیری دانشجو) باشد. تغییر رویکرد آموزشی منجر به یادگیری عمیق ترو کاربردی تر و افزایش انگیزه دانشجویان می گردد که نهایتا در افزایش سطح سلامتی جامعه تاثیر گزار خواهد بود. با توجه به تاثیرات کاربردی این مطالعات، حمایت و توسعه زمینه­های پژوهشی ویژه دانشگاه در جهت ارتقاء انگیزه دانشجویان علوم پزشکی، همچنین سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در جهت هدایت و حمایت از پروژه­‌هایی در راستای تقویت روش های آموزشی پیشنهاد می گردد. از مسئولین انتظار می‌رود نتایج این پژوهش ها را در جلسات آموزشی مراکز طراحی نموده و به اطلاع همه اعضا هئیت علمی برسانند.

در پایان ایشان اضافه کردند یکی از مهم‌ترین بخش‌های نظام سلامت، بحث آموزش نیروی انسانی متخصص و چگونگی توزیع این نیروها در کشور است. بنابراین مهم است چه کسانی و با چه سطح علمی و براساس کدام نیاز کشور در دانشگاه‌های علوم پزشکی تربیت می‌شوند. آموزش پزشکی از نظر تئوری در شرایط خوبی قرار گرفته است. اما در عرصه آموزش بالینی و همچنین محدودیت تعداد بیماران تجربه بالینی دانشجویان پزشکی را دچار مشکل و کاستی‌هایی می‌کندا باید آینده را به‌سمتی پیش ببریم که بتوانیم روی مسائل عملی، نوآوری‌های آموزشی تمرکز کنیم و پژوهش در این مساله بسیار کمک‌کننده است. رشته آموزش پزشکی ، متخصصانی را پرورش می‌دهد که قادر به ارائه خدمات آموزشی با کیفیت بالا در مراکز آموزشی و درمانی باشند. این رشته با هدف ارتقاء سطح آموزشی دانشجویان پزشکی و پیراپزشکی، روش‌های تدریس نوین و مؤثر را به کار می‌گیرد. انجام پژوهش های بیشتر در خصوص نو آوریهای آموزشی روش های نوین تدریس و ارزشیابی دانشجویان نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی و پرورش متخصصانی با کیفیت بالا در نظام سلامت دارد.